Luchtvaartterrein Maastricht

Conclusies voor de mer-praktijk

• Voor de m.e.r.-(beoordelings)plicht moet aan alle drempelwaarden worden voldaan.
• Wanneer tijdens de bezwarenfase van een aanwijzingsbesluit een nieuw aanwijzingsbesluit wordt genomen, geldt bij het bepalen van de m.e.r.-(beoordelings)plicht de wijziging die plaatsvindt tussen het eerst genomen aanwijzingsbesluit vergeleken met het in de bezwarenfase genomen aanwijzingsbesluit.

Casus

De aanwijzing van het luchtvaartterrein Maastricht is op grond van de Luchtvaartwet gewijzigd. In het aanwijzingsbesluit (A-besluit) zijn onder meer geluidzones rondom het terrein vastgesteld en is de aanleg van de oostwest-baan mogelijk gemaakt. Tijdens de bezwarenprocedure ontstonden er gewijzigde beleidsinzichten, waardoor het A-besluit is gewijzigd in het zogeheten IA-besluit. Hierin is de aanleg van de oostwest-baan geschrapt. In beroep wordt aangevoerd dat er ten onrechte geen m.e.r.-procedure doorlopen is voor het IA-besluit.

Overwegingen van de bestuursrechter
De Afdeling geeft aan dat het A-besluit geldt als het besluit ten opzichte waarvan de wijzigingen hebben plaatsgevonden. Het IA-besluit voorziet in een wijziging van het gebruik van het luchtvaartterrein. Ook is de in het IA-besluit vastgestelde start- of landingsbaan meer dan 1800 m lang en is de geluidszone ten opzichte van de in het A-besluit vastgestelde zone gewijzigd. Echter, de in het IA-besluit gewijzigde 35 Ke-zone valt geheel binnen de in het A-besluit vastgestelde 35 Ke-zone. Hierdoor wordt niet aan de laatste drempelwaarde van de m.e.r.-(beoordelings)plicht voldaan, waardoor het IA-besluit niet m.e.r.-(beoordelings)plichtig was.

Uitspraak
De beroepsgrond dat voor het IA-besluit een m.e.r.-procedure doorlopen had moeten worden is ongegrond.